Vervolg van 10 december
De juridische status van eenmansbedrijf paste toen niet meer bij de omvang van het bedrijf. Hoewel Wim Hendrix strak de touwtjes in handen had, was de te eenvoudige structuur van eenmanszaak niet langer geschikt voor de bedrijfsvoering. In 1955 werd een naamloze vennootschap gevormd. In 1963 gaf Wim Hendrix de dagelijkse leiding uit handen toen hij zijn positie van president-directeur verruilde voor die van president-commissaris. In feite trok ‘de Körver’ zich hiermee terug uit zijn bedrijf, dat in 1930 nog slechts tien werknemers had en dat hij tot een onderneming met ruim 450 personen had weten te ontwikkelen. De omzet van mengvoeders was in die periode gestegen van 35 naar 150.000 ton per jaar. Voor het overwegend agrarische Boxmeer en omgeving werd de door Hendrix groot gemaakte industrie de belangrijkste werkgever. Met moeite gaf Wim Hendrix het roer over aan zijn zoon en schoonzoon.
Vanuit het Zwitserse Nyon, waarheen hij om fiscale redenen verhuisd was, hield hij tot aan zijn dood in 1965 contact met het Boxmeerse moederbedrijf. Hendrix’ Fabrieken N.V. bleken uiteindelijk niet in staat om als familie- onderneming te blijven voortbestaan. In 1979 werd het concern grotendeels overgenomen door British Petroleum (BP).
De kracht van Wim Hendrix’ ondernemerschap schuilde vooral in zijn durf, zijn voortvarende aanpak van zaken en zijn doorzettingsvermogen. Hij bleef op zoek naar groei en nieuwe uitdagingen. Per saldo overheerste het succes maar soms nam hij in zijn enthousiasme en ondernemingslust teveel risico’s of ontmoette hij tegenslagen. Deze waren er bijvoorbeeld toen het succes van de specerijenfabricage na 1945 niet voortgezet kon worden, toen de resultaten op de Duitse markt niet aan de verwachtingen voldeden en toen bijvoorbeeld een project voor droge soepen ondanks hoge investeringen niet van de grond kwam.
Geef een reactie