Gedicht Teng Bots ien ut Oelders dialect.
As ien d’n bow de maeimesiene tikke, en ge de messer dut ’t riepe kore ziet gaon, dan zàl d’n boer dur gaer nie vur trugschrikke um gânse daag mit enne krome rug te staon.
Dan hóst ie zich de gerve* op te binde, d’n hieëlen dág, hoe hét de zon ok brändt. Kunde um dan òp vaeld án zien waerk viende totdat de gaest* ien riije ston op ’t lând.
En is ’t kore druuëg en kan ’t bijjengevaere, dan het ie vur iets ânders gaar gene tied, vurdat ie ‘’t ammól veilig kòs vergare ien de schuur of enne goed gedekte miet.
En wet ie aend’lek alles òpgeborge, dan is zien waerk van ’t hieële jaor belónd, ziet ie de vrucht van al zien moeite en zörge diej ’t gáns jaor dur âltied wer het betónd
As ien d’n bow de maeimesiene tikke, kleenkt ’t d’n boer ien de oere as meziek. Dat zien zien ’s laeves moiste oeëgenblikke, dan vuult ie zich d’n kunning zelfs te riek.
gaerve = garve
gaest = 8 garve tegen elkaar gezet
Geef een reactie